Hoe stakingen winnen — Inleiding door Bill Leumer

Translations

Harry DeBoer werd in 1903 in Crookston, Minneapolis geboren. DeBoer is de uitvinder van de zogenaamde vliegende piketten. Hij bleef trouw aan zijn principes doorheen zijn leven, en op hogere leeftijd gaf hij les aan jonge vakbondsmilitanten over stakingen en tactiek. Het volgende pamflet geeft kristalhelder de lessen weer die Harry en zijn kameraden leerden na jarenlange ervaring van strijd.

Het is belangrijk om op te merken dat Harry’s strategische oriëntatie vandaag in schril contrast staat met de stellingen van de vakbondsbureaucraten die kapitalisme gewoon aanvaarden en binnen dat kader proberen te werken. Zolang men gelooft dat kapitalisme het best mogelijke systeem is, moet men tot de dubieuze conclusie komen dat wat goed is voor de kapitalisten, goed is voor de werkende mens. Deze zogenaamde samenwerking tussen arbeid en kapitaal heeft haar eigen perverse logica voortgebracht: als de kapitalist in zijn loonkosten moet snijden om draaiend en competitief te blijven, moet de werkende mens concessies aanvaarden. Volgens vakbondsbureaucraten is een laag betaalde job beter dan helemaal geen werk. Hieruit volgt dat de houding van de vakbondstop de volgende is: de belangen van de werkende mens moeten ondergeschikt gemaakt worden aan de belangen van de kapitalist, die op zijn beurt gedwongen wordt om een volgens hem redelijke winst te maken.

We presenteren hier Harry’s herinneringen over een sleutelincident in de golf van stakingen. “Op 20 juli werd ik opgeroepen om naar een pakhuis te gaan omdat een aantal agenten van plan waren een vrachtwagen te verplaatsen. Er waren ongeveer duizend politieagenten aanwezig. Rond 10 uur kwam de kapitein naar me toe en zei, “kijk, we willen hier geen problemen.” Ik zei daarop dat ze zich dan enkel maar moesten terugtrekken en de vrachtwagens niet verplaatsen als ze geen herrie wilden. Hij overlegde dit met zijn oversten en men was akkoord. Het was een vals akkoord. Om 12.30h kwam de politie terug naar het pakhuis. Wij gingen ook terug, duizenden stakers, allemaal ongewapend. De politie omsingelde de vrachtwagen en begon deze te verplaatsen. Negen of tien van de onzen probeerden hen te stoppen door met een open truck voor hen te rijden. En help, politieagenten op de daken begonnen vanuit alle richtingen op de stakers te schieten. Ongeveer 50 mensen geraakten verwond. Ik was een van hen en verloor bijna mijn been. Twee stakers werden gedood. De onderzoekscommissie van de gouverneur drukte zich als volgt uit: “De politie schoot om te doden en mikte op de stakers” en “op geen enkel moment vielen de stakers de politie aan.” Gouverneur Olsen had dus een perfect excuus om hen voor moord te arresteren. In plaats daarvan kondigde hij de staat van beleg af en riep de nationale garde op. De garde omsingelde de vakbondsgebouwen en onze leiders werden in de gevangenis gegooid.”

Ondanks dit alles wonnen de stakers! Harry werd lid van de trotskistische Socialist Workers’ Party door zijn ervaringen. In 1940 werd hij in de gevangenis gegooid wegens opruiing onder de Smith Act, omdat hij tegen de Amerikaanse inmenging in de tweede wereldoorlog was. Hij stierf in 1992, na een leven lang marxist te zijn geweest.

Harry wist goed genoeg dat hij geen ‘Hoe stakingen te winnen voor dummies’ aan het schrijven was. Er is geen waterdichte formule om te winnen tegen het patronaat. Elke staking is anders. De militante tradities hebben echter resultaat geboekt in 1934 en het is hoog tijd om dit opnieuw te proberen.

http://workersactiontranslations.wordpress.com/2010/09/10/hoe-stakingen-winnen/

Tags: